Przegląd kina włoskiego

Listopad 19th, 2008 by edyta

Włoski Instytut Kultury i Krakowskie Centrum Kinowe ARS
zapraszają na przegląd współczesnego kina włoskiego
MittelCinemaFest 2008 w dniach 21-26 listopada 2008.

W ramach przeglądu można obejrzeć sześć najnowszych włoskich realizacji filmowych. Projekcje odbywają się codziennie o godz. 21.00 w KCK ARS, ul. Św. Jana 6, a powtórki każdego filmu następnego dnia o godz. 12.00.

Program:
21 XI 2008, godz. 21.00 i 22 XI, godz. 12.00
CAŁE ŻYCIE PRZED SOBĄ reż. Paolo Virzě 2008

22 XI 2008, godz. 21.00 i 23 XI, godz. 12.00
SPOJRZENIE, reż. Sergio Rubini, 2008

23 XI 2008, godz. 21.00 i 24 XI, godz. 12.00
WRÓĆ DO MNIE, reż. Anna Negri, 2008

24 XI 2008, godz. 21.00 i 25 XI, godz. 12.00
WIATR WCIĄŻ WRACA, reż. Giorgio Diritti, 2005

25 XI 2008, godz. 21.00 i 26 XI, godz. 12.00
STO GWOŹDZI, reż. Ermanno Olmi, 2007

26 XI 2008, godz. 21.00 i 27 XI, godz. 12.00
DZIEWCZYNA Z JEZIORA, reż. Andrea Molaioli, 2006

Całe życie przed sobą

Oniryczny początek filmu przy dźwiękach Beach Boys przerywa głos Laury Morante wprowadzając nas powoli w historię Marty, dwudziestoczteroletniej Sycylijki, która przeniosła się do Rzymu po ukończeniu studiów ze specjalnym wyróżnieniem i publikacji swojej pracy magisterskiej z filozofii teoretycznej.
Pokorna, ciekawa i trochę naiwna Marta musi zmierzyć się z hermetyzmem świata akademickiego i wydawniczego. W końcu zostaje „wybrana” jako opiekunka córki zdezorientowanej i wrażliwej Soni. To właśnie ta „Marylin z przedmieścia” załatwi dziewczynie pracę w call center firmy zajmującej się sprzedażą cudownego urządzenia do oczyszczania wody.
Tutaj rozpoczyna się podróż Marty po dziwnym świecie wielu młodych Włochów żyjących z tymczasowej pracy. W tle znajduje się przerażająco opuszczone przedmieście Rzymu, odizolowane od reszty świata niczym w reality show. Firma, w której pracuje dziewczyna, powoli okazuje się być żarłocznym potworem pochłaniającym młodych pracowników, mamiąc ich nagrodami i zachętami (motywacyjne smsy przysyłane co rano przez kierownika działu), wspólnymi ćwiczeniami porannymi (grupowe choreografie, by dobrze zacząć dzień), a na koniec czeka ich selekcja rodem z Wielkiego Brata.

Wróć do mnie

Bohaterami filmu są Giovanni i Lucia, aktor i montażystka. Młodzi utrzymują się z krótkoterminowych zleceń, co sprawia, że trudno im zapewnić godziwe warunki życia ich synkowi. Z tego powodu Giovanni i Lucia zgadzają się wziąć udział jako bohaterowie filmu dokumentalnego poświęconego trudnej sytuacji w świecie włoskiego kina, aby ukazać mniej znane aspekty tej pracy, jak brak stabilności ekonomicznej, niepewność i brak stabilizacji. Kilka dni po rozpoczęciu zdjęć, Giovanni zostawia swoją partnerkę, a film staje się reportażem poświęconym dwojgu młodych ludzi przeżywających kryzys. Dokument zdaje się więc mówić, że obok braku stabilności finansowej, nierzadko pojawia się również brak stabilności uczuciowej.

Wiatr wciąż wraca

Kiedy napotyka się na podobne filmy, chce się wykrzyknąć, że kino włoskie nie tylko nie umarło, ale ma się ochotę pochylić głowę i odwrócić wzrok, wstydząc się, że miało się czelność tak pomyśleć. Film został w całości nakręcony w dolinach Piemontu. Były wykładowca uniwersytecki decyduje się ze swoją rodziną – żoną i trójką dzieci – na przeprowadzkę do maleńkiej wioski w górach, aby móc żyć w zgodzie z naturą. Philippe i jego żona, aby się utrzymać, zostają pasterzami, starając się osiągnąć trudną równowagę między sobą a światem i starymi mieszkańcami wioski.

Sto gwoździ

Młody i przystojny profesor filozofii nagle znika. Jest poszukiwany za dość nietypowe przestępstwo: przybił gwoździami do podłogi i do stolików w bibliotece pełnej starych rękopisów i inkunabułów wszystkie cenne dzieła, które pomogły mu zdobyć wykształcenie. Poszukiwany przez policję, profesor znajduje schronienie w Bagnolo San Vito, niewielkiej miejscowości nad brzegami Padu.

Dziewczyna z jeziora

Młoda kobieta utopiła się w jeziorze w jednej z prowincji Friuli. Zostaje znaleziona naga na brzegu jeziora. Tajemniczą śmiercią Anny, studentki i hokeistki, zajmuje się komisarz Giovanni Sanzio, konfliktowy i introwertyczny ojciec Franceschi. Sanzio, który cierpi na nietypowe zapalenie skóry i został zapomniany przez żonę dotkniętą chorobą układu nerwowego, za wszelką cenę stara się zrozumieć, jakie są publiczne przyczyny popełnienia przestępstwa i jakie indywidualne zasady rządzą życiem. Prowadząc śledztwo kryminalne i egzystencjalne, odkryje zarówno przestępcę jak i pewien paradoksalny porządek zbrodni. Film zdobył 10 nagród Włoskiej Akademii Filmowej.


(comments are closed).